İsrail Büyükelçiliği’nin Philenews’e yaptığı açıklamaya göre, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nde (GKRY) yaşayan İsrailli nüfusu 15 ila 20 bine ulaştı. Bu sayı, coğrafi yakınlık ve iki ülke arasındaki ilişkilerin etkisiyle yıllar içinde önemli ölçüde arttı. İsrailliler, GKRY’yi kendi evleri olarak görmeye başladı.
İsrailli şirketler, GKRY’yi sadece bir pazar olarak değil, uluslararası faaliyetlerini yürütebilecekleri bir merkez olarak değerlendiriyor. Tarım, su teknolojileri, enerji depolama, yapay zeka ve siber güvenlik alanları iş birliğinin genişletileceği sektörler arasında yer alıyor.
İsrail Büyükelçiliği verilerine göre, İsrail ile GKRY arasındaki ticaret hacmi 2025 yılında 600 milyon euroyu aştı. Aynı yıl İsrail, Güney Kıbrıs’ın en büyük ikinci turizm pazarı haline geldi ve toplam turist girişlerinin yüzde 13’ünü oluşturdu.
Resmi kayıtlarda yer alan İsrailli nüfusunun gerçek sayıyı tam olarak yansıtmadığı belirtildi. Güney Kıbrıs’ta ikamet eden bazı İsrailliler, aynı zamanda Avrupa Birliği ülkelerinden pasaport taşıdıkları için resmi istatistiklerde İsrail vatandaşı olarak kaydedilmeyebiliyor. Bu durum, açıklanan 15-20 binlik sayının sahadaki toplam İsrail bağlantılı yerleşimi tam olarak göstermeyebileceği ihtimalini güçlendiriyor.
Tel Aviv Üniversitesi’nin araştırmasına göre, 2023 ve 2024 yıllarında yaklaşık 49 bin İsrailli ülkeden bir yıldan uzun süreliğine ayrıldı. İsrail Vergi Dairesi’nin araştırması ise, varlıklı İsrailliler arasındaki göç oranının bu dönemde rekor seviyelere ulaştığını ortaya koydu. Doktorlar, mühendisler ve yüksek gelirli çalışanlar göç edenler arasında önemli bir yer tutuyor.
İsrail’den yaşanan bu dış göçle eş zamanlı olarak Güney Kıbrıs’taki İsrailli nüfusu, sermayesi ve kurumsal yapılanması büyüyor. Bu durum, İsrail varlığının yatırım ve turizm sınırlarını aşarak kalıcı yerleşime dönüşüp dönüşmediği tartışmasını gündeme getiriyor.
Daha önce Yunanistan merkezli Kathimerini gazetesinde yayımlanan bir makalede, İsraillilerin Güney Kıbrıs’a yerleşiminin kalıcı bir nitelik kazanabileceğine dikkat çekilmişti. Makale, İsraillilerin ihtiyaçlarına yönelik okulların, ibadet yerlerinin, işletmelerin ve altyapıların kurulmasının, bu varlığın sadece turizm ve yatırımdan ibaret olmadığı, “yerleşim ve daha büyük kalıcılık” görüntüsü oluşturduğu savunmasını yapmıştı.
